شعر خان ننه – شهریار(متن+فایل صوتی+ترجمه فارسی)

از معروفترین اشعار که به آذری سروده است، شعری است با نام “” که در زیر ابتدا متن به همراه فارسی و در انتها نیز شعر با صدای شاعر آن استاد شهریار تقدیم دوستان می شود.
استاد شهریار
استاد شهریار
سید محمدحسین بهجت تبریزی (زاده ۱۲۸۵ – درگذشته ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت) شاعر ایرانی اهل آذربایجان بود که به زبان‌های ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سروده است. شهریار در تبریز به‌دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرهالشعرای همین شهر به خاک سپرده شد. (زندگینامه کامل شهریار)
خان ننه ، هایاندا قالدینخان ننه ، کجا ماندی ؟
بئله باشیوا دولانامالهی دور سرت بگردم
نئجه من سنی ایتیردیم !آخه چرا من تو رو گم کردم !
دا سنین تایین تاپیلمازدیگه مثل تو پیدا نمیشه
سن اؤلن گون ، عمه گلدیاون روزی که تو مردی ، عمه آمد
منی گتتدی آیری کندهمنو به یه ده دیگه ای برد
من اوشاق ، نه آنلایایدیم ؟منه بچه ، چه می فهمیدم ؟
باشیمی قاتیب اوشاقلاربچه ها سرم را گرم کردند
نئچه گون من اوردا قالدیمچند روزی آنجا ماندم
قاییدیب گلنده ، باخدیموقتی برگشتم ، دیدم
یئریوی ییغیشدیریبلاررختخوابت رو جمع کردن
نه اؤزون ، و نه یئرین قالیرنه خودت هستی و نه رختخوابت !
« هانی خان ننه م ؟ » سوروشدومپرسیدم : خان ننه ام کو ؟
دئدیلر کی : خان ننه نیگفتند : خان ننه رو
آپاریبلا کربلایهبه کربلا بردن
کی شفاسین اوردان آلسینتا شفاشواز اونجا بگیره
سفری اوزون سفردیرسفرش سفر درازی هست !
بیرایکی ایل چکر گلینجهیکی دو سالی طول می کشه تا برگرده
نئجه آغلارام یانیخلیآنچنان گریه جگر سوزی می کردم
نئچه گون ائله چیغیردیمچند روزی آنچنان داد و فریاد کشیدم
کی سه سیم ، سینم توتولدوکه صدا و سینه ام گرفت
او ، من اولماسام یانیندااو وقتی من پیشش نباشم ،
اؤزی هئچ یئره گئده نمه زخودش هیچ کجا نمی تونه بره
بو سفر نولوبدو ، من سیزچه شده که بدون من به این سفر
اؤزو تک قویوب گئدیبدیر ؟خودش تنهائی گذاشته و رفته؟
هامیدان آجیق ائده ر کندر حالی که از همه قهر کرده بودم
هامییه آجیقلی باخدیمبه همه با اخم نگاه کردم
سونرا باشلادیم کی : مندهبعد شروع کردم که : من هم
گئدیره م اونون دالینجابه دنبال اون می رم
دئدیلر : سنین کی تئزدیرگفتند : برای تو هنوز زود هست
امامین مزاری اوستهبر سر مزار امام
اوشاغی آپارماق اولمازنمیشه بچه رو برد !!!
سن اوخی ، قرآنی تئز چیختو بشین قرآن رو بخون
سن اونی چیخینجا بلکهتا تو اونو تموم بکنی ، شاید
گله خان ننه سفردنخان ننه هم از سفر برگرده !
ته له سیح راوانلاماقدابا عجله در حال ازبر کردن
اوخویوب قرآنی چیخدیمقرآن را خواندم و تمام کردم
کی یازام سنه : گل ایندیکه برات بنویسم : حالا برگرد
داها چیخمیشام قرآنیدیگر قرآن را تمام کردم
منه سوقت آل گلندهوقتی برمی گردی ، برایم سوغاتی بخر
آما هر کاغاذ یازاندااما هر نامه ای که برات می نوشتم
آقامین گؤزو دولاردیچشمان پدرم از اشک پر می شد
سنده کی گلیب چیخمادینتو هم که برنگشتی !
نئچه ایل بو اینتظارلاچند سال با این انتظار
گونی ، هفته نی سایاردیمروز و هفته را می شمردم
تا یاواش – یاواش گؤز آچدیمتا به تدریج چشم باز کردم و
آنلادیم کی ، سن اؤلوبسن !فهمیدم که تو مرده ای
بیله بیلمییه هنوزدابفهمی و نفهمی هنوز هم
اوره گیمده بیر ایتی ه واردر دلم گمشده ای هست
گؤزوم آختارار همیشهچشمانم همیشه به دنبالت می گرده
نه یاماندی بو ایتیکلرچه سختند این گمشده ها
خان ننه جان ، نولایدیخان ننه جانم ، چه می شد
سنی بیرده من تاپایدیمدوباره تو را پیدا می کردم
او آیاخلار اوسته ، بیردهدوباره روی پاهات
دؤشه نیب بیر آغلایایدیممی افتادم و گریه می کردم
گولی حلقه سالمیش ایپ تکدستامو مثل طناب حلقه می کردم و
او ایاغی باغلی یایدمپاهات رو می بستم
کی داها گئده نمییه یدینتا نمی توانستی بری !
گئجه لر یاتاندا ، سن دهشبها وقتی می خوابیدیم ، تو هم
منی قوینووا آلاردینمنو در آغوشت می گرفنتی
نئجه باغریوا باساردینمنو به آغوشت می فشردی
قولون اوسته گاه سالاردینگاهی روی بازوهایت می انداختی
آجی دونیانی آتارکندر حالی که تلخی دنیا رو رها می کردیم
ایکیمیز شیرین یاتاردیقدو تائی شیرین می خوابیدیم
یوخودا ( لولی ) آتارکنوقتی در خواب با خیس کردن جایم!
سنی من بلشدیره ردیمترا کثیف می کردم
گئجه لی ، سو قیزدیراردینشب آب گرم درست می کردی
اؤزووی تمیزلیه ردینخودت رو می شستی
گئنه ده منی اؤپه ردینباز هم منو می بوسیدی
هئچ منه آجیقلامازدینهیچ وقت دعوام نمی کردی
ساواشان منه کیم اولسونهر کس هم دعوام می کرد
سن منه هاوار دوراردینتو از من حمایت می کردی
منی سن آنام دویندهوقتی مادرم منو می زد
قالپیپ آرادان چیخاردینمنو از دستش می گرفتی و می بردی
ائله ایستی لیح او ایستکآن علاقه و دوست داشتن
داها کیمسه ده اولورمی ؟در کسی دیگر هم پیدا می شه؟
اوره گیم دئییر کی : یوخ – یوخدلم میگه : نه نه
او ده رین صفالی ایستکآن علاقه عمیق با صفا
منیم او عزیزلیغیم تکهمانند دوران عزیزی من
سنیله گئدیب ، توکندیهمراه تو رفت و تمام شد
خان ننه اؤزون دئییردینخان ننه خودت می گفتی
کی : سنه بهشت ده ، اللهکه : خداوند به تو در بهشت
وئره جه ک نه ایستیور سنهر چیزی که بخواهی ، خواهد داد
بو سؤزون یادیندا قالسیناین حرفت را به خاطر داشته باش
منه قولینی وئریبسه نبه من قولشو دادی
ائله بیر گونوم اولورسااگر چنان روزی داشته باشم
بیلیرسن نه ایستیه رم من ؟می دانی از خدا چه می خواهم ؟
سؤزومه درست قولاق وئر :به حرفم خوب گوش کن ؛
سن ایله ن اوشاقلیق عهدیندر کنار تو دوران کودکی را !
خان ننه آمان ، نولیدیخان ننه ،وای ! چه می شد
بیر اوشاخلیغی تاپایدیمکودکی ام رو دوباره پیدا می کردم
بیرده من سنه چاتایدیمدوباره به تو می رسیدم
سنیلن قوجاقلاشایدیمبا تو هم آغوش می شدم
سنیلن بیر آغلاشایدیمبا تو گریه می کردم
یئنیدن اوشاق اولورکندر حالی که دوباره کودک می شدم
قوجاغیندا بیر یاتایدیمدر آغوشت می خوابیدم
ائله بیر بهشت اولورسااگر چنان بهشتی وجود داشته باشد
داها من اؤز الله هیمناندیگر من از خدایم
باشقا بیر شئی ایسته مزدیمهیچ چیز دیگری نمی خواستم

پخش شعر خان ننه با صدای استاد شهریار

دانلود شعر خان ننه با صدای استاد شهریار

دانلود فایل با صدای استاد شهریار (فایل )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *